jastrzębie zdrój laboratorium ad

Ponadto poziomy cyklicznego AMP w moczu i osoczu mierzono przez cztery kolejne tygodnie przed leczeniem lekiem. Cykliczne poziomy AMP określano za pomocą konkurencyjnego testu wiązania białka (produkty diagnostyczne, Los Angeles), dla którego współczynniki testu wstępnego i między testami wynosiły odpowiednio 4,5 i 7,1 procent. Wartości cyklicznego AMP w moczu obliczono na podstawie poziomów AMP w osoczu i w moczu zgodnie z metodami Broadusa i wsp.13. Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna ośmiu pacjentów z erytrocytozą po transplantacji nerek * Charakterystyka kliniczna i demograficzna badanych biorców podsumowano w tabeli 1. Wszyscy biorcy otrzymywali prednizon, cyklosporynę, azatioprynę lub ich kombinację. miesiące przed wprowadzeniem do badania; leki te były kontynuowane w trakcie badania. Nie dokonano żadnych korekt leków (np. Zatrzymanie jakiegokolwiek leku lub zmiana dawki) przed lub w trakcie badania. Pięć osób zdrowych – trzech mężczyzn i dwie kobiety w wieku od 27 do 38 lat – miało dwa kolejne cotygodniowe kolekcje krwi do oznaczania hematokrytu linii podstawowej i poziomów erytropoetyny i hemoglobiny w surowicy. Przed uczestnictwem w badaniu wszyscy normalni pacjenci i biorcy przeszczepów podpisali formularze świadomej zgody zatwierdzone przez komitety badań klinicznych w Klinice Ochsner lub w Centrum Medycznym Uniwersytetu w Tennessee.
Projekt badania i testy laboratoryjne
Każdy biorca z przeszczepem nerki był włączany do badania przez okres 28 tygodni. Dane zbierano w każdym z czterech okresów w ciągu 28 tygodni. Następujące dane były zbierane co tydzień w trakcie badania: poziom hemoglobiny, hematokryt, ciśnienie tętnicze, puls, poziom moczu w osoczu i cykliczne AMP, poziom erytropoetyny i klirens kreatyniny. Masa czerwonych krwinek, objętość osocza i poziomy ferrytyny w surowicy określono w ostatnim tygodniu każdego okresu doświadczalnego. W okresach, w których konieczne było upuszczenie krwi, wcześniej określono masę krwinek czerwonych i objętość osocza. Po czterotygodniowym okresie zbierania danych w linii podstawowej, każdy osobnik rozpoczął leczenie długotrwałym preparatem teofiliny (Theo-Dur, Key Pharmaceuticals) w dawce 8 mg na kilogram masy ciała na dzień.14, 15 Pacjenci po przeszczepieniu nerki kontynuowali przyjmowanie leku przez osiem kolejnych tygodni, podczas których wykonywano wszystkie wcześniej wymienione cotygodniowe laboratoryjne oznaczenia. Po zakończeniu zbierania danych leczenie teofiliną zostało przerwane i nastąpił ośmiotygodniowy okres powrotu do zdrowia. W okresie rekonwalescencji uzyskano wszystkie cotygodniowe i uzupełniające dane laboratoryjne wspomniane wcześniej, w tym pomiary masy czerwonych krwinek i objętości osocza, po których pacjenci zostali ponownie obciążeni tym lekiem przez kolejne osiem tygodni.
Pięciu normalnych osobników otrzymało ten sam doustny preparat teofiliny w tej samej dawce, jaką podano pacjentom po przeszczepieniu nerki, i mieli oni cztery cotygodniowe oznaczenia hematokrytu, poziomu hemoglobiny i erytropoetyny w surowicy oraz poziomów teofiliny w osoczu.
Analiza statystyczna
Dane przedstawiono jako średnie . SEM
[więcej w: gruźlica prosówkowa, promazyna, katalepsja ]