Mutacje keratyny 8 u pacjentów z kryptogenną chorobą wątroby ad 7

Przed obróbką transfekowane komórki hodowano w 42 ° C przez 18 godzin (panele A, B i C) i inkubowano przez godzinę w obecności kwasu okadaicznego (1 .g na mililitr) (panele D, E i F) lub nadtlenek wodoru (50 mmol na litr) (panele G, H i I). Naprężenie cieplne i traktowanie kwasem okadaicznym doprowadziło do zapadnięcia się i demontażu znacznej części filamentów keratynowych w komórkach transfekowanych ketatyną Y53H 8 (strzałki w panelach B i E) w porównaniu z komórkami transfekowanymi keratyną 8 typu dzikiego (panele A i D) lub G61C keratyna 8 (panele C i F). Ekspozycja na nadtlenek wodoru spowodowała mniej demontażu włókien (widocznych jako tworzenie kropek) w komórkach transfekowanych ketatyną G61C 8 (panel I) niż w tych transfekowanych keratyną 8 typu dzikiego lub Y53H (strzałki odpowiednio w panelach G i H). Biorąc pod uwagę ugruntowaną cytoochronną rolę keratyn hepatocytów, 4,9, porównaliśmy wpływ stresu komórkowego na reorganizację włókien keratynowych w normalnej keratynie 8 i zmutowanej keratynie 8. Zbadaliśmy naprężenia, które indukują reorganizację włókien keratynowych, w tym ciepła, 25 kwas fosfatazy, inhibitor kwasu okadaikowego, 26-28 i nadtlenek wodoru.29 Białko z mutacją Y53H było związane ze znacznie większą proporcją komórek z niestabilnymi (złożonymi lub zdemontowanymi) włóknami, niż było typu dzikiego lub keratyną G61C 8, gdy komórki były narażone na stres cieplny (20 procent, 56 procent i 28 procent komórek transfekowanych, odpowiednio, dzikiego typu, Y53H i G61C keratyny 8 DNA) lub kwasu okadaicznego (odpowiednio 31 procent, 69 procent i 31 procent) ( P <0,001 dla porównania typu dzikiego lub G61C i Y53H) (Figura 2). Przeciwnie, ekspozycja na nadtlenek wodoru spowodowała reorganizację (widoczną jako drobne kropki, marker niestabilnych włókien) w 82 procentach i 76 procentach komórek transfekowanych odpowiednio DNA dzikiego typu i Y53H keratyny 8, podczas gdy tylko 35 procent komórek transfekowanych z GK keratyny 8 G61C miał wzór punktowy (P <0,001 dla porównania pomiędzy keratyną typu dzikiego i G61C 8) (Figura 2). Mutacje G61C i Y53H nie miały wpływu na organizację włókien w warunkach podstawowych w komórkach transfekowanych tymi zmutowanymi białkami (dane nie przedstawione).
Dyskusja
Etiologiczna rola mutacji w keratynach i innych białkach o pośrednim włóknie, w tym desmin30-32 i laminach, 33-36 w chorobie ludzkiej jest dobrze ustalona. Nasze odkrycia dodają keratynę 8 do innych miękkich keratyn, w których mutacje wiążą się ze skórą, ustami i chorobami oczu.8 Dodatkowe mutacje w genie dla keratyny 8 i prawdopodobnie keratyny 18 można znaleźć w połączeniu z chorobą wątroby. Pięciu pacjentów, u których wykryliśmy mutacje w genie keratyny 8 i pacjent, u których wykryliśmy mutację w genie 18 keratyny18, wszyscy mieli patogenną marskość wątroby, chociaż dwóch z tych pacjentów miało pewne cechy autoimmunologiczne. Analiza innych pacjentów z chorobą autoimmunologiczną powinna pomóc wyjaśnić rolę mutacji w genach dla keratyny 8 i keratyny 18 w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby. Ponadto należy zbadać większą liczbę pacjentów bez choroby wątroby w celu oceny częstości występowania tych mutacji w populacji ogólnej.
Dwie cechy glicyny w pozycji 61 keratyny 8 sugerują, że jest to ważna pozostałość: znajduje się w miejscu pomiędzy przewidywanym zwrotem a nicią beta wewnątrz poddomeny H1 głowy 37 (jak pokazano w Uzupełniającym dodatku 2 na http: // www.nejm.org) i jest konserwatywny we wszystkich keratynach typu II
[podobne: wciągnięta błona bębenkowa, hiperostoza czołowa objawy, iperyt azotowy ]
[hasła pokrewne: katalepsja, iperyt azotowy, metamina ]