Mutacje keratyny 8 u pacjentów z kryptogenną chorobą wątroby czesc 4

Test chi-kwadrat Pearsona23 zastosowano do porównania fenotypów filamentów transfekowanych komórek; 194 do 225 komórek na konstrukt zliczono w dwóch niezależnych eksperymentach. Wyniki
Identyfikacja mutacji w genie Keratin 8
Tabela 1. Tabela 1. Tło rasowe lub etniczne a płeć pacjentów. Uzupełniający dodatek 2. Domeny strukturalne keratyny 8 i keratyny 18, regiony analizowane pod kątem mutacji i porównanie sekwencji aminokwasowych poddomeny H1 keratyn typu II. Keratyna 8 i keratyna 18, podobnie jak wszystkie inne białka o pośrednim włóknie, obejmują centralną domenę pręta, która jest podzielona na segmenty i obszary łącznikowe (L) (panele A i B). Segmenty A i B pręta, które są oflankowane niealfa-helikalnymi domenami główki i ogona, tworzą cewki spiralne alfa-spiralne. Domeny głowy i ogona keratyn typu II (keratyny od do 8) są podzielone na regiony E, V i H; Keratyny typu I nie posiadają regionów H2. Pokazano regiony aminokwasów (AA), które zostały przetestowane pod kątem mutacji i odpowiadają domenom, które zawierają większość znanych mutacji w naskórkowych keratynach. Lokalizacje poprzednio opisanej mutacji histydyny-leucyny 127 w pozycji 127 (H127L) genu keratyny 18, u pacjenta z kryptogenną marskością, 18 i mutacji argininy do cysteiny w pozycji 89 (R89C) Gen keratyny 18, który powoduje rozerwanie filamentów i predyspozycję do uszkodzenia wątroby u transgenicznych myszy, 16,17. Panel C pokazuje zachodzące na siebie sekwencje aminokwasowe wewnątrz poddomeny H1 ludzkich, myszy, szczurów i żabich typów II keratyny.37 Poddomena H1 ludzkiej keratyny 8 składa się z aminokwasów 58 do 90 i może być podzielona strukturalnie w keratynach typu II na omegę. Pętla (nie pokazana), skręt i regiony beta nici.37 Reszta glicyny w pozycji 61 keratyny 8 znajduje się w miejscu połączenia między zwojem a nicią beta. Kreska wskazuje pozostałą część, która nie jest wyrównana. Keratyny 2e i 2p to dwa niezależne produkty genów.
Rysunek 1. Rysunek 1. Identyfikacja mutacji w genie Keratyny 8 i ekspresja zmutowanej Keratyny 8. W panelu A, regiony egzoniczne odpowiadające aminokwasom od 50 do 107 i od 341 do 401 keratyny 8 i od 67 do 131, od 223 do 273, i 322 do 389 keratyny 18 zamplifikowano za pomocą PCR, a następnie sekwencjonowania DNA (pokazano kolorem). Pięciu pacjentów miało heterozygotyczne mutacje w genie keratyny 8, które spowodowały substytucje w domenie głównej. Normalne produkty (typu dzikiego) również zostały amplifikowane i miały normalną sekwencję, ponieważ mutacje były heterozygotyczne. Kodowane aminokwasy są oznaczone ich jednoliterowym kodem; N oznacza miejsce podstawienia nukleotydów. Jak pokazano w Tablicy B, keratyna 8 i keratyna 18 ulegały immunoprecypitacji z ekstraktów detergentowych z eksplantowanych wątrób z trzech pacjentów z mutacją G61C (pacjenci 1, 2 i 3) oraz z dwóch histologicznie prawidłowych próbek wątroby (normalne i normalne 2) . Immunoprecypitaty analizowano za pomocą elektroforezy w żelu poliakryloamidowym, a następnie barwienia błękitem Coomassie. Jak pokazano w Panelu C, osady keratyny 8 i keratyny 18 analizowano przez rozdzielanie żelu w warunkach nieredukujących i redukujących, a następnie immunoblotting, a następnie zwiększoną chemiluminescencję.
[patrz też: ksobne, zatrucie atropiną, majaczenie drżenne ]
[podobne: ortodonta kościerzyna, aparat ortodontyczny przed i po, ile kosztuje aparat ortodontyczny ]