Próba beta-blokera Bucindolol u pacjentów z zaawansowaną przewlekłą niewydolnością serca ad 6

Wskaźniki zagrożenia dla śmierci w wcześniej określonych podgrupach pacjentów. Współczynniki zagrożenia są przedstawione z 95-procentowymi przedziałami ufności. Współczynniki zagrożenia z górnymi granicami ufności, które są mniejsze niż 1, odzwierciedlają korzyść przeżywalności dla bucindololu. Przedziały ufności nie zostały poprawione w przypadku wielokrotnych porównań. CAD oznacza chorobę wieńcową, LVEF frakcję wyrzutową lewej komory i NYHA New York Heart Association. Współczynniki zagrożenia i 95-procentowe przedziały ufności dla głównych efektów, oszacowane za pomocą modelu proporcjonalnych hazardów Coxa, przedstawiono na rysunku 2 dla podgrup, które zostały wcześniej zdefiniowane w protokole. Nominalnie znaczący efekt interakcji stwierdzono jedynie w przypadku rasy (czarny vs nieczarny) i leczenia (.2 = 5,06, P = 0,02). Przy każdej rozsądnej korekcie dla wielokrotnych porównań, to odkrycie można wyjaśnić jako spowodowane przypadkiem. Pozorny efekt interakcji dla rasy i leczenia odzwierciedla brak korzyści obserwowanej u czarnych (współczynnik ryzyka dla śmierci przy stosowaniu bucindololu w porównaniu z placebo, 1,17, 95% przedział ufności, 0,89 do 1,53, P = 0,27), ale wystąpiła znacząca korzyść w zakresie przeżycia u pacjentów nieczarnych (współczynnik ryzyka, 0,82, przedział ufności 95%, 0,70 do 0,96, P = 0,01).
Znaleźliśmy również tendencję do poprawy przeżycia z bucindololem wśród pacjentów z mniej zaawansowaną niewydolnością serca: u pacjentów z niewydolnością serca klasy III wg NYHA stosunek ryzyka zgonu wynosił 0,87 (przedział ufności 95%, 0,75 do 1,01, P = 0,06); dla osób z frakcją wyrzutową lewej komory większą niż 20 procent, współczynnik ryzyka wynosił 0,83 (95 procent przedziału ufności, 0,69 do 1,00, P = 0,05). Podobne tendencje zaobserwowano u pacjentów z chorobą wieńcową i bez niej. Biorąc pod uwagę niewielką liczbę pacjentów w naszym badaniu z niewydolnością serca klasy IV wg NYHA, nie można wyciągnąć jednoznacznych wniosków na temat wpływu bucindololu na śmiertelność w tej podgrupie.
Zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania wybranych zdarzeń niepożądanych według grupy leczenia. Częstość występowania wybranych zdarzeń niepożądanych przedstawiono w Tabeli 3. Zgodnie z oczekiwaniami częstość występowania dławicy piersiowej, tachykardii i kołatania serca została znacznie zmniejszona w przypadku leczenia bucindololem. Częstość występowania bradykardii, chromania przestankowego, biegunki, zawrotów głowy i hiperglikemii była większa w przypadku leczenia bucindololem. Częstość występowania bezsenności i depresji zmniejszyła się z beta-blokadą, a doniesienia o impotencji nie były częstsze niż w grupie placebo.
Dyskusja
Nie stwierdziliśmy znaczącej poprawy całkowitego czasu przeżycia u pacjentów otrzymujących beta-bloker bucindololu. Wskaźniki drugorzędowych punktów końcowych zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizacji z powodu niewydolności serca zostały znacznie zmniejszone przez leczenie bucindololem. Przyczyna różnicy między zmniejszeniem śmiertelności w naszym badaniu a różnicami stwierdzonymi w innych niedawno opublikowanych badaniach beta-blokerów1,2 nie jest jasna. Jedną z możliwości jest to, że badane populacje pacjentów były różne. Hipotezę tę potwierdza obserwacja, że bucindolol wywiera korzystny wpływ na wskaźnik zgonu u pacjentów z niedrobnokomórkowymi chorobami i nieistotną korzyść u pacjentów z niewydolnością serca klasy III wg NYHA, która nie różniła się od efektów stwierdzonych w poprzednich badaniach beta-blokerów prowadzonych w podobne populacje pacjentów, głównie w Europie.1,2 Alternatywnie, różne właściwości farmakologiczne różnych środków beta-adrenolitycznych stosowanych w badaniach mogą tłumaczyć mniejszy efekt w naszym badaniu
[patrz też: hiperostoza czołowa, zespół amnestyczny, zatrucie atropiną ]
[patrz też: ortodonta kościerzyna, aparat ortodontyczny przed i po, ile kosztuje aparat ortodontyczny ]